VISHWAROOPAM

           Vishwaroopam created a lot of expectations due to the ban in Tamil Nadu and it made a huge success in box office too . Viz (Kamal) an under cover RAW agent is running a Kathak school in New York City,(NYC) his wife Nirupama (Pooja Kumar) is a Nuclear Oncologist. Viz is in NYC to thwart the plans of Omar (Rahul Bose) to destroy NYC with a Cesium bomb (radioactive bomb). How Viz got exposed, how he averted the bomb is what the movie is, in the mean while Viz and Omar's camaraderie in the Al-Qaeda camp is shown just to explain how Viz came to know about Omar's modus operandi. 

         Vishwaroopam is made with the aim of having a seat in Hollywood but the movie failed to make such an impact. Technically the movie might have reached Hollywood standards but screenplay wise it is still in Kollywood. Kamal aimed to be omnipotent in the movie that is his nature but that made him to fail in many fronts. Omar's dialogue " 5 lakh can be earned anytime but not a Tamil speaking jehadi" when penned down might have attracted huge appreciation from Kamal's sycophants that's why he didn't have a rethink over it, it is the funniest dialogue of the movie, likewise you come across many stupid dialogues. He didn't want a comedy track in the movie but his characterization succeeded in making you laugh, Peter the detective, woman police interrogating, Nirupama etc. Why Nasser was roped in I couldn't get, is it because he is a Muslim or a close friend often not missed in Kamal movies, Nasser's guest appearance could be averted, his less agile body language in the fighting scenes make you sympathize with jehadis. In Afghanistan, Kamal with his parochial knowledge portrayed Talibans as more brutal, fundamental but failed to put the Americans in the same plane just to appease them. Omar says "Americans won't kill women and children", humorous dialogue.

        American president's photos are used by Talibans to firing practise, I think it's a fanatical faction of Taliban borne out of the mind of kamal. 

 

         What Andrea was doing? hey it's a spy movie man you need a woman agent otherwise it would miss Hollywood standards. Why Nirupama is strolling all along after getting released from FBI custody, why she isn't put in a safe place? she is a Nuclear Oncologist only she knew how to prevent the caesium bomb, also you have to emote the audience with the middle class sentiment dialogues. Why PM is on phone even before the bomb is diffused and all praise for Viz, I saw British top boss appreciating James Bond, you should meet those norms yaar. When the BGM "Saare jahan se achha" played I got goosebumps man, I am proud to be Indian, you made me feel like that . 

        As far as acting is concerned except for kamal no one had a challenging role, Rahul Bose's  expressions didn't work out either as a terrorist or as a villain. Kamal got stuck up with the FBI, NYPD because of his inexperience with their functioning,in those scenes he couldn't rope in good actors and also couldn't make good scenes.

         Kamal tried to make an impact in Hollywood with a bang but it ended with a fizz. I thought RAW is to save India but Kamal made it different, the only positive aspect of the story, India is projected as saviour of the world as Americans and British project themselves. But this might create a negative impact on American minds for making them secondary, you have no right to do so. 

                                                Vishwaroopam - Showoff.

குட்டிஸ் சுட்டிஸ்

சன் தொலைகாட்சியில் 'குட்டிஸ் சுட்டிஸ் ' என்ற நிகழ்ச்சியில் ஒரு பெண் குழந்தை தன் தாயும் தந்தையும் வீட்டில் சண்டையிடுவார்கள் என்று கூற சிரிப்பும் கை தட்டல்களும் எழுகின்றது மேலும் அந்த குழந்தை தந்தை பெல்டை உபயோகிப்பார் என்கிறது அதற்கும் சிரிப்பு தன் தாய் தந்தையின் கழுத்தை பிடிப்பாள் என்கிறது அரங்கமே அதிர்கிறது தாய் உட்பட, மேலும் ஒரு படி சென்று அக்குழந்தை சண்டை முடிந்த பின் அதன் தந்தை வேறு வீட்டிற்கு சென்று விடுவார் என்கிறது மழழை குரலில் இதன் வலி அந்த குழந்தைக்கு தெரியாது அவள் தாய் அறிவாள் நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர் இவ்வளவு விடையையும் குழந்தை மூலம் கொணர்ந்து சிரிக்கிறார், தாய் வலிய சிரிக்கிறாள் .  இவை சிரிப்பதற்குரிய  விஷயமா? மிகவும் வருந்ததக்கது இந்த சமுகத்தின் நிலை... இம்மாதிரியான நிகழ்சிகளின் அவசியம் என்ன? படத்தொகுப்பாளனுக்கோ நிகழ்ச்சி தொகுத்தவனுக்கோ இந்நிகழ்ச்சி சமூகத்தில் உண்டாக்கும் பாதிப்பு விளங்கவில்லையா? இல்லை எனக்கென்ன என்ற மெத்தனமா? இல்லை முதிர்வின்மையா? எனக்கு விளங்கவில்லை? 

இந்நிகழ்ச்சியில் பெரும்பாலும் அண்ணாச்சி கேட்கும் கேள்வி குடும்ப சூழலை மையமாக்கி தான் பெற்றவர்களிடையே சண்டை உண்டா? உட்பட. அண்ணாச்சி அவர்களே வீட்டுச் சண்டை பற்றி நகைப்பதுக்கு என்ன இருக்கிறது? இது அறிந்தும் அறிவிலிகள் குழந்தையை அழைத்துக் கொண்டு வந்துவிடுகிறார்கள்   இந்நிகழ்ச்சி சிறுவர்களுக்காக அல்ல,  'A' சான்றிதழ் வழங்க வேண்டிய ஆபத்தான ஆபாசமான  நிகழ்ச்சி?

இந்நிகழ்ச்சி நம் கல்வி அமைப்பின் அவல நிலையை எடுத்துரைக்கிறது, கல்வி  அறிவு முதிர்ச்சிக்கு வித்திடவில்லை என்பதை அப்பட்டமாக முகத்தில் அறைகிறது இருந்தும் இதை சீரமைக்க வேண்டி எங்கும் எந்த குரலும் ஒலிக்கவில்லை.

வன்முறை சினிமாவில் வருவதை விட தினமும் வீடுகளில் அரங்கேறுகிறது இதன் பாதிப்பு வளரும் சிறுவர்களின் மனதில் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பை பற்றி பெற்றவர்களுக்கு அக்கறை இல்லை. நாளை அந்த சிறுமி வளர்ந்து எவ்வித வன்முறையை கையாலுவாள் என்று எண்ணி பார்க்க பயமாக இருக்கிறது. 

சமுகத்தில் வன்முறையை தடுப்பது அரசின் கடமை என்கிற வர்க்கத்தினர் குடும்ப சூழலில்  உருவாகும் வன்முறையாளர்களை கட்டு படுத்தும் பொறுப்பும் அரசுக்கா என்பதை விவாதிப்பது நலம். குழந்தை படிப்பில் சிறந்து விளங்கினால் மட்டும் போதுமா? ஒழுக்கம் கட்டுப்பாடு பிறரை மதிக்கும் பழக்கம் இல்லாத மனிதன் சமுகத்தின் வீழ்ச்சிக்கு விதையாகிறான். நாகரிக வளர்ச்சி நகரமயமாக்கல் மனிதனை மீண்டும் மிருகமாக்கிறது என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை 

பெற்றோர்களே உங்கள் முதிர்வின்மையால் நீங்கள் விதைப்பது முதிர்வற்ற வன்முறையான எதிர்காலம், நீங்கள் விதைப்பது நீங்கள் தான் அருக்கப்போகிரீர்கள். வீட்டில் தாய் தந்தை நடந்து கொள்ளும் முறையை பார்த்து தான் குழந்தைகள் வளர்கிறார்கள் நீங்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் கொடுத்து கொள்ளும் மரியாதையை தான் நாளை உங்கள் குழந்தைகள் உங்களுக்கு அளிப்பார்கள். உங்கள் குழந்தையின் நடத்தை சுற்றத்தையும் பாதிக்கும் என்பதை மறவாதீர்கள் 

ஒரு திரைப்படம் வெளியாவதால் சமுகத்தின் ஒருமைப்பாடு சீர்குலையும் ஒரு சமூகத்தினரின் உணர்வுகள் பாதிப்புகளுக்குள்ளாகும் என்று போர் கோடி தூக்கிய சமுக ஆர்வலர்களே எங்கே சென்றீர்கள் தணிக்கை இன்றி ஒளிபரப்பாகும் இம்மாதிரியான நிகழ்ச்சிகளின் ஒளிப்பரப்பின் போது. நாளுக்கு நாள் வீட்டுக்கு வீடு வன்முறை வளர வித்திடும் இது போன்ற நிகழ்ச்சிகள் தடை செய்ய வேண்டாமா ? தொலைக்காட்சி தொடர் என்ற பெயரில் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட வன்முறை பற்றி யார் விவாதிக்க? தன குடும்பம் தன மக்கள் என்று வாழ நாம் ஒன்றும் தனி தனி தீவில் வாழவில்லை சமூகம் என்ற கூட்டுக்குடும்பத்தில் வாழ்கிறோம். சிந்தித்து தீர்வு காண வேண்டிய ஒரு பிரச்சனை கேட்பாரற்று கிடக்கிறது?

 என்று விடியுமோ?

தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் தணிக்கைக்கு உள்ளாவது தங்கள் கருத்துச் சுதந்திரத்தை பாதிக்கும் என்று கூக்குரல் எழுப்பும் தொலைக்காட்சி நிருவனர்களே உங்கள்  சுதந்திரம் எம்சமூகத்தை சீர்குலைக்கிறது இதற்க்கு நாங்கள் என்ன செய்வது?

தொலைக்காட்சிகளும் தணிக்கைக்கு உட்படுத்த வேண்டும் இல்லையேல் சமுகத்தின் அடிப்படை சீர்குலைந்து விடும். 

தவழும் வயதில் நடக்க ஆசை

நடக்கும் போது ஓட ஆசை

பருவ வயதில் பெண் மீது ஆசை

வீரியம்  குன்றும் வரை கலவி மீது ஆசை

நாளெல்லாம் ஆயிரம் ஆசை

ஆசை அருகியதும்

மரணம் மீது ஆசை

ஆசையற்று போகுமோ 

என்று 

ஆசை மீது பேராசை

The Overcoat

I came to know about  ‘The Overcoat’ a short story of Nikolai Gogol  in Jhumpa Lahiri’s debut novel ‘The Namesake’ as she didn’t speak about the story anywhere in the book it grew my curiosity to read that story but unfortunately it took nearly 3 months for me to complete it . The story is little big but worth to spare your precious time. I would rate it as the best short story I ever had read.

The story is very simple it revolves around Akakiky Akaievitch, he buys an overcoat which is robbed in the very same day. He tries to restore the stolen overcoat but the bureaucracy and its indifferent attitude send him into self-isolation he recurrently think about the overcoat and the events which followed which costs his life ultimately. The author didn’t want to end the story there itself he extends by sending Akakiy’s ghost to roam in the streets of St.Petersburg in search of its overcoat.

What’s special in this simple story one might ask it is the way the author describe the Akakiy’s character, his colleagues and the bureaucrats. He depicted the mental level of Akakiy vividly if the reader has good observational skills he would have come across one such Akakiy in his life and definitely most of us are like his colleagues. The bureaucrat/ important personage’s characterization shows one that irrespective of time frame and nationality the bureaucracy remains the same, the author should be praised for having such a keen eyes and portraying the nature of bureaucracy with the same effect. The author delicately speaks about the personality dilemma in the introduction of the important personage and also in the aftermath of his encounter with Akakiy, a dilemma which exists in every human mind though not similarly.

Akakiy never cared much when teased by his colleagues it is not because of his inability to retaliate but of his nature he accept it and occasionally he express his protest weakly and sympathetically I hope you would have come across someone like that in your life somewhere. When the tailor says Akakiy has to buy a new overcoat Gogol gives you a natural reaction of Akakiy the way he begs to the tailor to mend the coat its classic. Also, the night when Akakiy lose his overcoat the author asks the readerto put himself in Akakiy's shoes to think how he would have spent his night in bed. Apart from Akakiy the important personage is an important character in the story because Gogol’s intention in this story is not an overcoat alone he wants to show us how people try to change or get changed when their status/rank changes, at the same time how their nature and new face struggle between each other to lead in the front unfortunately the new face wins for many but here author put the important personage in the few. The minor details of various characters in the story should be observed keenly to enjoy the story like the landlady, Akakiy’s colleagues intention to contribute etc., The thing I wonder about the story is how a simple overcoat like this could be neatly and stylishly sewn for all the readers, the author is really a surprise for me I am interested in knowing him more. At the same time I curse myself for wasted all my life stupidly without reading much despite having enough access to books.

மலரவிருந்த மலர்

கருகியது 

உன் சொல்லால்

பட்ட மரமானேன்

கடைசி பூவும்

கருகவே !

இலக்கிய விழா: ஒரு சர்ச்சை...

அண்மையில் நடந்த  சுஜாதா விருது  விழாவை பற்றி ஒரு சர்ச்சை எழுந்துள்ளது. அபிலாஷ் என்ற எழுத்தாளர் எழுப்பிய சர்ச்சைக்கு விழாவை நடத்திய  உயிர்மை பதிப்பகத்தின்  உரிமையாளர்  மனுசியபுத்திரன் அதற்க்கு மறுப்பும்  அளித்துள்ளார்  இதை விரிவாக படிக்க கீழ்கண்ட இணைப்பினை சொடுக்கவும்.

http://charuonline.com/blog/?p=2097

http://charuonline.com/blog/?p=2099

அதன் சாராம்சம் விருது வழங்கும் மேடையில் பேசியவர்கள் யாரும் விருது பெற்றவரை பற்றியோ அவரின் இலக்கிய பங்களிப்பை பற்றியோ பேசாமல் மற்ற கதைகள் பேசினார்கள்  இதற்க்கு காரணமாக அபிலாஷ் முன் வைப்பது இங்கு மேலைநாட்டைப்  போல் தொழில்முறை விமர்சகர்கள் இல்லை அந்த வேலையை பகுதிநேர வேலையாக செய்வது இன்னொரு எழுத்தாளன், இதை மறுக்கும் மனுஷ்யப்புத்திரனின் வாதம் //நான் சன்ஸ்கிருதி சம்மான் விருது பெற்ற போது விருதுகளை வழங்கி பேசிய விக்ரம் சேத் பொதுவாக இந்திய இலக்கிய சூழல்பற்றித்தான் பேசினாரே தவிர எனக்கு ஏன் விருது கொடுக்கபட்டது என்று அல்ல.// இதில் அவர் மறந்துவிட்ட ஒரு விஷயம் விக்ரம் சேத்க்கு மனுச்யபுத்திரன்னை தெரியுமா என்று  தெரியாது அனால் நிச்சயமாக தமிழ் தெரியாது இதே நிலைதான் மற்ற தேசிய விருது வழங்கும் நிகழ்ச்சியின் நிலையும் விருதளிக்க வருபவர்கள் கடமைக்கென்றே  வருகிறார்கள் வரும்முன் விருது பெற்ற புத்தகத்தின் மொழியாக்கத்தை மேலோட்டம்மாக  வாசித்துவிட்டு வருகிறார்கள் ஆதலால் தான் அவர்களுக்கு லாவகமாக உள்ள இலக்கிய சூழல் என்ற தலைப்பின் கீழ் சொற்ப்போழிவாற்றிவிட்டு சென்று விடுகிறார்கள், ஆனால் சுஜாதா விழாவில் மேடையேறின அனைவருக்கும் தமிழ் படிக்க தெரியும் அதனால் தான் அபிலாஷ் இந்த போக்கை கண்டித்து பேசுகிறார் அவர் இலக்கிய விவாதமே வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை இலக்கியத்திற்கு விருது பெறுபவரின் தொண்டு என்ன? அவருக்கேன் இந்த விருது வழங்க படுகிறது என்ற விளக்கம் அவசியம் என்கிறார் இது நியாயமான வாதம். மேலும் அவர்  சாரு  மற்றும்  ஸ்.ரா அவர்களின்  பேச்சு  பற்றி பாராட்டியுமுள்ளார். 

மனுசியப்புத்திரனின் மறுப்பு அபிலாஷ் எதோ வெறுப்பு அல்லது பொறாமையால் எழுதியதது போன்ற பார்வையில் இருந்து அளிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த விழாக்களின் மூலம் தான் எழுத்தாளன் அங்கிகாரம் பெற்று பிறக்கிறான் என்று சொல்வதன் மூலம், அவரே தன கருத்தில் முரண்படுகிறார் இதைத்தான் அபிலாஷும் இங்கே வீண் பேச்சுகளை விடுத்து எழுத்தாளரை பற்றி பேசுங்கள் அல்லது இலக்கியம் பற்றி பேசுங்கள் என்று கூறுகிறார். இல்லையேல் சாரு புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் மிஷ்கினை அழைத்து வந்ததால் ஏற்பட்ட நிலைதான் வரும். நகைச்சுவை என்பது இலக்கியம் ஒட்டி இருந்தால் அதை யாரும் குறை கூறப்போவதில்லை அல்லது பேச்சின் இடையே கலந்துவிட்டால் எந்த தொந்தரவும் இல்லை அதுவே சம்பந்தம் இல்லாமல் பேசும் பொழுதுதான் விமர்சனதிர்க்குள்ளாகிறது. செம்மொழிக்கு மாநாடு என்று சொல்லிவிட்டு கலைஞரை பற்றி கவிபாடியதை நியாப்படுத்துவதும் இதை நியாப்படுத்துவதும் ஒன்றே. 

அபிலஷின் ஒரு கருத்தில் எனக்கு உடன்பாடில்லை அது சுஜாதாவை காம்ப்ளியுடன் ஒப்பிடுதல் தமிழிலக்கியத்தில் காம்ப்ளி போன்றவர்கள் என்றால் அது ராஜேஷ்குமார் சுபா போன்றவர்களை கூறலாம் ஏன்னெனில் சுஜாதா இலக்கியத்திற்கு ஆற்றிய பெரும்  தொண்டு மறுப்பதற்கில்லை, அவர் நினைத்திருந்தால் சினிமா கிசுகிசு அல்லது சினிமா தொடர்பான செய்திகளை கொடுத்திருக்கலாம் அவருக்கு இருந்த சினிமாத்துறை பழக்கதைக்கொண்டு அது அவருக்கு மிகப்பெரிய வாசக வட்டத்தை தந்திருக்கும் மாறாக அவர் உலக இலக்கியத்தில் தனக்கு தெரிந்தவைகளை தமிழ் மக்கள் அறியும் வண்ணம் கதைகளாகவோ கட்டுரைகளாகவோ  எழுதி வந்தார் மேலும் புதிய புதிய எழுத்தாளர்கள் பற்றி மக்களுக்கு அறிமுகம் செய்து வந்தார் அதனாலே  பலர் தாங்கள் எழுதிய புத்தகங்களை சுஜாதாவின் பார்வைக்கு அனுப்பினர். சுஜாதாவின் எழுத்து எந்த காலத்திலும் ஒரு தேக்க நிலை காணவில்லை எனலாம் அவர் எழுதிய எழுத்துகளில் சில  அபத்தங்களாக இருந்தாலும் அவரின் கட்டுரைகள் காலப்போக்கிற்கு ஏற்றார்போல் கருத்துக்களை முன் வைத்தது, அவரை பின்பற்றி தமிழில் யாரும் அறிவியல்புனைவுகளில் தங்களை அதிகமாக ஈடுபடுத்தியதில்லை அறிவியல்புனைவுகளில் சுஜாதாவின் பங்கு வியக்கத்தக்கது.  சுஜாதா இலக்கியத்தின் காம்ப்ளியுமல்ல சச்சினுமல்ல கங்குலி. ஆனால் கங்குலியின் இறுதிக்கால நிலையை முன்வைத்து யாரும் சுஜாதாவை கங்குலியுடன் ஒப்பிட்டதை மறுத்து வாதிக்க முன் வர வேண்டாம்.

இன்றைய தமிழ் இலக்கிய சூழலில் உயிர்மையின் தொண்டு தொடர வேண்டும் அங்கீகாரம் என்பது ஒவ்வொரு  எழுத்தாளனக்கும்  ஊக்கத்தை தந்து அவனை மேலும் எழுத உந்துகிறது சுஜாதா 'கற்றதும் பெற்றதும் ' மூலம் செய்ததை உயிர்மை அவரின் பெயரால் ஒரு விருதை வழங்கி செய்து வருவது சாலப் பொருத்தமாகும். 

சர்ச்சை இன்றி  எந்த ஒரு விழாவும் நடந்தால் அது இலக்கியத்திற்கு அழகில்லை !

நாம்.........

எல்லைக்குள் கட்டுண்டோம் பெருமையாய் 

சுதந்திர விளம்பிகள்

வேலியிட்டோம் 

நாய் மூத்திரகோடிட்டதுபோல்

'நாடு' என்று பெயரிடவே

எதிரி என்றே கொள்வோம் 

எல்லையை தாண்டி விட்டால் 

கொலையும் கொள்ளையும் கற்பழிப்பும்

பரவசமாய் செய்திடுவோம்

ஐந்தடிக்கும் பத்தடிக்குமான சண்டைக்கு 

'போர்' என்று பெயரிட்டு 

முன் 

நான்கு ஊரை வேலி கட்டி

நாடு என்றும் 

ஆண்டவனை

அரசன் என்றும் சொல்லி வந்தோம்

நான்கு இன்று லச்சங்கள்ளானதும்

அதிபர் என்றும் மந்திரி என்றும் ஆன பின்னும்

அண்டை நாட்டை ஆளும் எண்ணம் 

அருகவில்லை 

அடுப்பெரிய  வேண்டி

அடுத்தவனுக்கு குண்டு வைத்தோம் 

உலகமயமாக்கல் என்றே

குருதிமயமாக்கினோம் 

நாம் 

உயர்குலம் என்றே உரைப்பது 

எங்ஙனம்?